Gedoemd te mislukken

Een kleine glimlach kon ik niet onderdrukken bij het lezen van het nieuwsbericht dat negen ziekenhuizen hun inkoopkracht gaan bundelen. De bestuursleden van het nieuwe samenwerkingsverband InkoopAlliantie Ziekenhuizen (IAZ) zeggen hiermee op een positieve manier in te spelen op de marktwerking in de zorg. Een van hen slaagt er zelfs in om “Concurreren doe je samen” te zeggen op een toon alsof hij het daadwerkelijk meent.

Flashback naar pakweg negen jaar geleden. Tien ziekenhuizen besluiten te gaan samenwerken in inkoop. Gezamenlijk bedingen ze x procent korting op de inkoopprijs van de medische hulpmiddelen van bedrijf A. Hun argument: we kopen in voor tien, interessant genoeg voor A om er op het gebied van de prijs iets voor terug te doen. Vervolgens blijkt in de praktijk dat zeven van de tien deelnemende ziekenhuizen de betreffende hulpmiddelen niet van A afnemen, maar van B. De drie overgebleven ziekenhuizen durven vervolgens ook nog oprecht boos te reageren als A hen de hulpmiddelen levert voor de volle mep en niet met tien procent korting. “Ja maar we hadden toch een prijsafspraak?”, zeiden de drie in koor.

Deze reactie is symbolisch voor de kwaliteit van minstens driekwart van de inkoopafdelingen van de Nederlandse ziekenhuizen. Goede inkopers werken niet in de zorg, maar in het bedrijfsleven. Daar verdienen ze meer. En daar begrijpen de bestuurders dat de inkoopafdeling geen kostenpost is, maar een potentiële winstbron. De meeste ziekenhuisbestuurders zien de afdeling inkoop niet staan. En de meeste inkopers zijn niet bij machte om gehoord te worden.

« Terug